tolerancja

a jezus syn józefa z nazaretu seplenił
zamiast dźwięcznego r wymawiał ciche l
połączenie szcz wydawało mu się nie do pokonania
nie powiedziałby nigdy "chrząszcz brzmi w trzcinie"
ani nawet "stół z powyłamywanymi nogami"

kiedy więc w Tamten Piątek
piłat zapytał go czy jest królem żydowskim
jezus odpowiedział:
Ja się na to nalodziłem i na to psysedłem na świat
aby dać świadectwo plawdzie
kazdy kto z plawdy jest słucha mego głosu.

ironiczne uśmieszki przebiegły po twarzach nowoprzybyłych
dzieci porozumiewawczo kopały się pod ławkami
nauczycielka polskiego głośno wyraziła swoje powątpiewanie
bogobojne staruszki trzykrotnie zakrzyknęły hańba!
jedynie miejscowy pijaczek zaproponował zrzutkę na logopedę

a jezus
umielał
--------------------------------------
(fragment modlitwy prawosławnej)
"Przebacz nam wszystkim, pobłogosław nas wszystkich, łotrów i Samarytan;
tych, którzy giną na drogach, i kapłanów, którzy przechodzą obok bez
zatrzymania - wszystkich naszych bliźnich: katów i ofiary; którzy
przeklinają i którzy są przeklęci; którzy buntują się przeciw Tobie i którzy
zginają się przed Twoją miłością..."

1/
tytuł "tolerancja" brzmi jak dźwięczne r
i domaga siÄ™ dla siebie
tytuł "pokora" brzmiałby jak ciche l
i dawałby z siebie

2/
 "sepleniÅ‚" w wierszu konsekwentnie
wada wymowy ogłoszona bezpośrednio
wada wymowy w słowach cytowanych
sepleniąca śmierć

jakie było życie Jezusa ? oto fragment:

"A żołnierze upletli koronę z ciernia,
włożyli mu ją na głowę, przyodziali go w płaszcz purpurowy,
A podchodząc do niego mówili:
Witaj, królu żydowski; i wymierzali mu policzki."

wiemy, że w rzeczywistości nie seplenił, a czy możemy w poezji przypisać mu
taki atrybut ?
możemy - podobnie jak żołnierze w cytacie powyżej
i od czytelnika zależy czy potraktuje to jako policzek
czy dostrzeże podsunięty przez autora obraz pokory i uniżania się
pokory Jezusa
pokory właściwej człowiekowi bożemu

"seplenienie" budzi skojarzenia z przebywaniem Jezusa z grzesznikami
ułomnymi i chorymi,
Jezus-Bóg uniżający sie do poziomu ludzi takich jak my - piękna alegoria,

3/
"Tamten Piątek" - jedyne słowa zaczęte dużymi literami
(wyjÄ…tkiem jest poczÄ…tek cytatu)
nie skomentuję bo ich znaczenie mocno zależy od całościowej interpretacji

4/
ostatnia zwrotka:
silne skojarzenie z obrazem H.Boscha "Niesienie krzyża"
niczym - co istotne - nie różnimy sie od ludzi sprzed setek (tysięcy?) lat

5/
ostatnie słowo "umielał"
słowo klucz
wypowiadane przez narratora , który przecież nie sepleni

NARRATOR odbiera Jezusowi boskość, odbiera wagę misji Jezusa,
ustawia Jezusa (pierwszego Żyda ?) jako pierwszy klocek lego (figurkę) w
"oboziku koncentracyjnym", pozbawia indywidualności,
w czas śmierci nie solidaryzuje się z pokonanym,
obserwuje śmierć jak LABORANT,
pogrywa zamaszyście na powadze i trwodze,

to ostatnie słowo decyduje o odbiorze wiersza
nie było konieczne, nie zostało wymuszone żadną konsekwencją
jest to celowy zabieg autora
jaki cel został osiągniety ?
prozaiczny
balansowanie na granicy "niedozwolonego" lub "niemoralnego"
popis wymagajÄ…cy kunsztu
a czy coÅ› poza kunsztem poetyckim ?
tak - przekaz własnych wartości etycznych czytelnikom

konkluzja:
lolu
nie użyłbym sformułowania
"profanacje swietej osoby"

rumczajs